Havacılıkta İş Başvurularında Gerçekte Ne Aranıyor: Referans mı? Yetkinlik mi?

  Son zamanlarda havacılık sektöründeki personel alımlarını biraz yakından takip ediyorum ve gerçekten anlamakta zorlanıyorum. İlanlarda “liyakat”, “eşit fırsat”, “yetkinlik temelli değerlendirme” gibi süslü kelimeler yer alıyor ama uygulamada işler öyle yürümüyor gibi. Bazı şirketlerde mülakat süreci sanki çoktan kararlaştırılmış kişiler için yapılıyormuş gibi hissediliyor. Önceden alınacak kişi belli, mülakat sadece “göstermelik” bir aşama. Özellikle yer hizmetleri ve idari kadrolarda bu durum sıkça konuşuluyor. Hatta bazı adaylar, torpili olmayanların CV’sinin daha HR ekranına düşmeden elendiğini söylüyor. Bir de şu “deneyim şartı” konusu var… Yeni mezunlar havacılığa adım atmak istiyor ama her ilanda minimum 2-3 yıl tecrübe isteniyor. Peki bu insanlar o tecrübeyi nerede kazanacak? Staj döneminde bile bazen ücretsiz, uzun saatler çalıştırılıyorlar, sonra da “tecrüben yetersiz” denip geri çevriliyorlar.

  Bu arada bazı mülakatlarda adayın teknik bilgisinden çok, “kimin referansı” olduğu veya “kimin önerdiği” sorgulanıyor gibi. Sektör profesyonellerinin bir kısmı bunu açık açık dile getiremiyor ama içeride herkes biliyor. Gerçekten sektöre değer katacak, havacılığı seven, çalışkan gençlerin önünü bu şekilde kesmek doğru mu? Eğer sistem bu şekilde devam ederse, nitelikli insanlar başka alanlara yönelir; havacılıkta da samimiyet değil, bağlantılar konuşulur.

Referanslar:

-Dökmen, Tuba. (1998). Havayolu İşletmelerinde Hizmetler Geliştirme faaliyetleri ve Türkiye’deki havayolu İşletmelerinde Yeni Hizmet Geliştirme Uygulamaları. Yayınlanmamış Y.L.Tezi. Anadolu Üniversitesi: Eskişehir.

-Foot, M. (1996). Introducing Human Resource Management. Longman: London.

-- Neo Cockpit -- Yusuf Talha Çay -- Neocockpit -- Yusuf Talha Çay -- NeoCockpit --